mánudagur, febrúar 28, 2005

Ég bið ykkur endalaust afsökunar, elsku fólk sem hefur fyrir því að lesa bloggið mitt hvað ég er búinn að vera latur að skrifa línur hérna á þessum afkima Internetsins. Ég er farinn að sjá árangur af vinnunni sem ég er að standa í í skólanum (íslenska er örugglega eina tungumálið sem maður getur sett orðið í í) . Jæja hef ekki tíma fyrir meira í bili.

|

fimmtudagur, febrúar 17, 2005

Nú er meðleigjandi minn búinn að finna sér konu og eyðir mestöllum sínum tíma hjá henni og kjúklingurinn (sonur) hans er aldrei heima, þannig að ég hef íbúðina að mestu leyti bara útaf fyrir mig sjálfan, sem er mjög næs.
Fór í skoðunarferð uppí Odda í dag með skólanum og það var mjög fróðleg ferð, þó að hún hafi verið svolítið sársaukafull, þar sem að einn partur líkama míns sér til þess að ég get ekkert verið að standa uppá endann allt of lengi. Og svo var kannski meiri sársauki líka falinn í því endalausa eirðarleysi sem ég þarf að sýna einum meðnemanda mínum, en ég ætla ekki að fara að skrifa neitt um hann hérna.

|

mánudagur, febrúar 14, 2005



Þessi er handa öllu kvenfólkinu sem mér þykir vænt um í tiliefni af valentínusardeginum.

Annars fann ég einn stað í húsinu þar sem ég kemst á netið með laptopinum, en það er ekki þægilegt að sitja þar og vera að pikka eitthvað mikið og svo virkar það líka örugglega hægar en símatenging.
Skólinn er að verða meira og meira krefjandi núna og það er kannski rétt að fara að leggja aðeins harðar að sér núna þar sem það er ekkert langt í endasprettinn.

|

fimmtudagur, febrúar 03, 2005

Ég er búinn að vera mjög latur við bloggið þessa dagana vegna þess að ég flutti höfuðstöðvarnar úr Garðabænum, svolítið mikið nær skólanum (nánar tiltekið Hverfisgötu) og þar er ekkert net. Mér er einhvernvegin í blóð borið að búa í miðbænum.
Skólinn er farinn að éta upp svolítið mikið af mínum tíma núna en það er allt í lagi vegna þess að hann er svo skemmtilegur. Ég var allt í einu að átta mig á því á mánudaginn að í vor kem ég til með (vonandi) að útskrifast þar sem ég fæ húfu og allt. Ekki hefði mér dottið það í hug fyrir nokkrum árum að mér ætti eftir að takast það einhvern tíman, en undur og stórmerki gerast enn.

|