miðvikudagur, nóvember 10, 2004

Víkingar. Hér á öldum áður voru uppi á norðurhveli jarðar menn sem kallaðir voru víkingar. Þessir menn náðu allgóðum tökum á sjófærni og vöktu aðdáun annarsstaðar í heiminum sökum þess. Þessir menn sigldu um höfin sjö rænandi, ruplandi og nauðgandi og voru til almenns ama hvert sem þeir fóru. Einhvernveginn hefur merking orðsins snúist upp í andhverfu sína og er merking þess í dag notað yfir hraustmenni karlmenni mikil. Í dag er það fínt að vera kallaður víkingur.
Þessir víkingar eiga ekkert skilt við friðsama fólkið sem gat kallast almennir borgarar sem ekkert er skrifað um í Brennu-Njáls-Sögu eða Gísla-Sögu-Súrssonar. Fólkið sem fann Ameríku þegar það var að leita betri haga til að búa í en ekki valda útlendingum höfuðverk.

Ég var skammaður í dag fyrir að vanrækja þessa bloggsíðu og vona ég að þessi færsla bæti úr því.

|